Vampirler Uçabilirler mi?

Hayır. Tam olarak uçabildikleri söylenemez ama havadan güç alarak çok hızlı koşabilirler. Ayrıca dev adımlar atarak görünmeden yer değiştirme ve duvara tırmanma özellikleri vardır.

Aynada Yansımaları Var mı?

Evet, var çünkü fiziksel yer kaplıyorlar.

Vampirler Her Gece Beslenmeye İhtiyaç Duyarlar mı?

Vampirler her gece kan içmek ve kurbanlarını öldürmek zorunda değiller.. Ama yeterince beslenmiş olsalar bile, bazıları kurbanlarını öldürmekten derin bir zevk alırlar. Bazı araştırmacılar vampirlerin yasamak için kana bile ihtiyacı olmadığını düşünüyor ama onları çok daha fazla güçlü yapıyor.

Vampirler Gümüşten Etkilenir mi?

Her Vampirin Gümüşe alerjisi vardır. Gümüş vampir kanına geçtiğinde alyuvar hücrelerinin sistemini bozar ve 1 dakika içinde öldürür. Ancak gümüş doğada sıvı durumda çok az bulunduğu için bir vampir kanıyla temasa geçmesi çok zordur.

Zayıflıkları…

Güneş Işığı : İlk vampir Caine’in Tanrı’dan aldığı lanet üzerine vampirler gün ışığına çıkamazlar.

Ateş : Ateş derilerini yakarak onları öldürür. Vampirler yaşlandıkca ateşe dirençleri de artar.

Haç : Haç yanlızca vampir bundan korkuyorsa, yani zarar vereceğine inanıyorsa yaralar.

Sarımsak : Sarımsağın vampirleri yaraladığı çok gülünç bir düşüncedir.

Kutsal Su : Kutsal suyun vampirler üzerinde ateş etkisi yarattığı söylenir. Haçta olduğu
gibi, kutsal suda da önemli olan şey duayı okuyan ve suyu kullanan kişinin inancıdır.

Ölü Kanı : Cansiz, ölü varlıkların kanını içmek vampirler için oldukça tehlikelidir.

Kafalarini Kesmek : En etkili yöntem kafalarını kesmektir.

Tahta Kazık : Kalbe saplanan bir tahta kazık sadece vampirin o an için sersemleşmesine neden olur, kazıgı çıkardıktan sonra çabucak kendine gelip hiç bir zarar almadan kurtulabilir.

Gümüş : Gümüş vampir kanına geçtiğinde alyuvar hücrelerinin sistemini bozar ve 1 dakika içinde öldürür.

Devamı için tıklayınız | Vampirlerle iligili bilgiler 2

Vampir, günbatımı ile şafak arasında dirilerek mezarından çıktığına, insanlara saldırıp kanlarını emdiğine inanılan hayali canavardır.

Vampir kültürü Babil’den kalan örneklere dayanır ve yüzyıllar boyunca değişimini inceleyen kapsamlı folklorik tarihsel araştırmalara konu teşkil eder. Kan emme ve öldükten sonra dirilme efsaneleri Orta Çağ’da yayıldı. 1200’lerde İngiltere’de Galli bir din adamı olan Walter Map bir vampirin bütün bir köy ahalisinin kanlarını emmek suretiyle öldürdüğünü iddia etti. Map’ın iddasına göre köyde sağ kalan son kişi kılıcını çekip kana susamış cehennem yaratığının kafasını ensesine kadar ikiye bölmüş ve tehlikeyi sona erdirmişti.

Vampir varlığına inanan bilim adamları vampirlerin kendilerince belirlenen özelliklerini şöyle özetlemişlerdir ; Acıyı en az düzeyde hissederler , vücutlarında özelliklede yüzlerinde çürüğe dayalı hafif çukurluklar ve izler bulunur , göz renkleri sürekli değişim içindedir ve iki göz asla aynı renkte bulunmaz.Beklenmedik zamanda fark edemiyiceğiniz kadar hızlı ve bi o kadarda güçlü tepkiler verebilirler.Ten ısıları sürekli değişiklik içindedir.Gün ışığından etkilenmezler.Düşünce okuyabilirler bu nedenle onlara karsı koymak imkansız gibidir.Zekalarını ve güçlerini asla bir kitlenin anlayıcağı bir şekilde dışarıya vurmazlar.Bahsedildiği gibi köpek dişleri ilgi çekici büyüklükte değildir.

Sadece Hıristiyan Avrupada değil çeşitli toplumlarda vampir efsaneleri yaratıldı. Hindistan’da kimi kadınlar , uyurken kana susamış cinlerin saldırısına uğradıklarına inanırlar. 1001 Gece Masalları’nda dişi vampirlerle ilgili öyküler yer almaktadır. Yeni Gine’nin Camma kabilesinde Ovengua cini ya da Borneo adasındaki Dayak kabilesinde Buau adlı varlık da benzer inanışlara dayanan yaratıklardır.

Tarihçiler vampir kelimesinin Sırpça, Lehçe ya da Türkçe’den türetildiğini öne sürer. Bu efsanenin ayyuka çıktığı ve vampir avlarının düzenlendiği 1730’lu yıllarda Aydınlanmanın ünlü filozofu Voltaire konuya şöyle bir yorum getirir: “Gerçek kan emiciler mezarlarda değil, aramızda. Borsa spekülatörleri, tüccarlar ve işadamları halkın kanını hergün emmekteler. Bunlar kesinlikle ölmüyor ama yaşarken çürüyor.” Karl Marx’ın konuya yaklaşımı ise şu şekildedir: “Sermaye ölü emektir. Ancak canlı emeğin emilmesi ile vampirlere özgü biçimde hayat bulur. Ne kadar emerse o kadar hayat bulur.”

1820’lerde bir eleştirmen “Vampiri olmayan tiyatro yok“ diye veryansın etmiştir. Yazar Sheridan Lefanu‘nun 1872’de yazdığı “Carmilla” adlı öyküyle vampirler, aralarına ilk kez bir kadını almışlar buradan da vamp sözcüğünü türetmişlerdir.

İrlanda’lı yazar Bram Stoker, 1897’de yazdığı “Drakula” adlı eserinde türün bütün mitlerini toparladı ve bu konudaki en iyi klasiği meydana getirdi. Bu kitap vampir efsansinin sinemaya da atlamasına neden oldu. Alman dışavurumcu yönetmen Murnau , 1922’deki ünlü klasiği “Nosferatu” ile sinema tarihindeki ilk vampir filmini çevirdi. 1930’lu yıllarda Hollywood’un en gözde konularından biri vampirlerdi. Sinemanın en tanınmış vampir oyuncusu ise Christopher Lee’ydi. Zaman içinde vampirler pusuya yatmış canavar görünümünden kurtulup şık, baştan çıkartıcı , güzel yaratıklar haline geldi. Francis Ford Coppola ise Bram Stoker’ın romanından yaptığı özgün uyarlama ile vampirlerin hayatını bir trajedi olarak yorumladı.

Kaynak:wikipedia